قوطی های روغن زیتون معمولا از چه موادی ساخته می شوند؟

1. قوطی های فلزی (فولاد ضد زنگ / ورق قلع)
مزایا: قوطی‌های فولادی ضدزنگ و قلع‌دار ویژگی‌های محافظتی عالی{0}}سبک و مهر و موم‌های ضد هوا دارند، به طور موثری از اکسیژن و اشعه ماوراء بنفش جلوگیری می‌کنند و اکسیداسیون را کاهش می‌دهند. قوطی های پر از نیتروژن می توانند ماندگاری روغن زیتون فوق بکر را تا 36 ماه افزایش دهند.
موارد احتیاط: از مصرف آهن یا مس خودداری کنید، زیرا ممکن است ترکیبات سمی تولید کنند. قوطی‌های قلع‌دار معمولاً برای جلوگیری از خوردگی به یک پوشش-غذایی نیاز دارند.
2. بطری های شیشه ای تیره
مزایا: شیشه تیره (مانند کهربایی یا سبز) به طور کامل نور را مسدود می کند و از تجزیه پلی فنول ها جلوگیری می کند و آن را برای بسته بندی روغن زیتون فوق بکر ایده آل می کند. باز نشده، می تواند به مدت 24 ماه در یک محیط خنک و تاریک تازه بماند.
محدودیت ها: شکننده و سنگین که منجر به هزینه های حمل و نقل بالاتر می شود.
3. ظروف پلاستیکی
مناسب برای: فقط برای روغن زیتون استاندارد مناسب است، زیرا پلاستیک شفاف می تواند به راحتی نور را از خود عبور دهد، اکسیداسیون را تسریع کند و مواد مضر را به طور بالقوه مهاجرت کند. مواد PET یا HDPE باید دارای برچسب-گواهی درجه مواد غذایی باشند.
معایب: ماندگاری تقریباً 30 درصد کمتر از ظروف فلزی یا شیشه ای است.
4. مواد دیگر
بطری های سرامیکی: آنها هم زیبایی و هم عایق حرارتی را ارائه می دهند و برای ذخیره سازی کوتاه مدت- مناسب هستند، اما فاقد خاصیت آب بندی هستند.
ظروف یکبار مصرف، مانند ظروف فلکسی تانک، باید با استانداردهای مواد در تماس با غذا مطابقت داشته باشند و قابل استفاده مجدد نیستند.