نحوه بررسی ضخامت قوطی رنگ تا حد استاندارد

I. روش‌های معمول آزمایش غیر مخرب-

1. روش ضخامت سنج جریان گردابی/ مغناطیسی
سناریوهای قابل اجرا: قوطی رنگ ساخته شده از فلز مانند قلع و فولاد ضد زنگ
نقاط عملیاتی: قبل از اندازه گیری، دستگاه را با یک صفحه استاندارد کالیبره کنید. 3-5 اندازه گیری را در مکان های کلیدی مانند بدنه قوطی، پایین و محیط جوش انجام دهید و نتایج را میانگین بگیرید. از لبه ها و گوشه ها اجتناب کنید. مستقیماً مقدار ضخامت دیوار را بخوانید و آن را با مقدار استاندارد مقایسه کنید.

2. روش ضخامت سنج اولتراسونیک
سناریوهای قابل اجرا: قوطی رنگ ساخته شده از همه مواد مانند فلز و پلاستیک
نقاط عملیاتی: عامل اتصال را روی سطح پروب و قوطی اعمال کنید. پروب را عمود بر دیواره قوطی قرار دهید و مستقیماً مقدار ضخامت را بخوانید. این روش می تواند بدون هیچ آسیبی ضخامت دیواره واقعی قوطی را به دقت تشخیص دهد.

II. روش‌های تأیید دقیق مخرب

1. روش اندازه گیری میکرومتر
نقاط عملیاتی: ابتدا میکرومتر را روی صفر کالیبره کنید. نقطه اندازه گیری را روی بدنه قوطی علامت بزنید. ضخامت دیواره آن ناحیه را مستقیماً گیره و اندازه بگیرید. چندین اندازه گیری را در یک مکان انجام دهید و نتایج را میانگین بگیرید. دقت می تواند به 2μm برسد، مناسب برای آزمایش داوری نمونه. 2. روش میکروسکوپی مقطعی-
نقاط عملیاتی: نمونه کوچکی را از مخزن برش دهید، مقطع{0}}را جلا دهید و آن را با مقیاسی زیر میکروسکوپ قرار دهید تا مستقیماً ضخامت مقطع- را بخواند. دقت می تواند به 0.1μm برسد، که آن را به یک روش آزمایشی-درجه داوری-آزمایشگاهی تبدیل می کند.

III. امتیازات قضاوت انطباق
طبق استانداردهای ملی برای بسته بندی مواد مربوطه، مقدار متوسط ​​نقاط اندازه گیری شده باید بزرگتر یا مساوی حداقل ضخامت دیواره تعیین شده باشد. انحراف ضخامت نقاط اندازه گیری محلی نباید از محدوده انحراف منفی مجاز استاندارد تجاوز کند. اگر تمام نقاط کلیدی تست را پشت سر بگذارند، می توان ضخامت مخزن را برای مطابقت با استاندارد تعیین کرد.