نحوه تعیین خلوص سطل حلبی

I. روشهای ساده خانگی

1. رنگ را رعایت کنید: قلع با خلوص بالا-سفید گرم و نقره‌ای- با رنگ زرد کمی است. قلع با ناخالصی های بیشتر تمایل به خاکستری مایل به-سیاه یا آبی تیره دارد.

2. گوش دادن به صدا: به آرامی با انگشت خود روی سطل ضربه بزنید. قلع با خلوص- صدایی ملایم و بدون پژواک قابل توجه تولید می کند. قلع حاوی ناخالصی های سرب صدایی مبهم و خفه بدون کیفیت واضح تولید می کند.

3. وزن کنید: قلع خالص دارای چگالی تقریباً 7.3 گرم بر سانتی‌متر مربع است. یک سطل قلع حاوی سرب برای همان حجم به طور قابل توجهی سنگین تر خواهد بود.

4. تست کاغذ سفید: به آرامی یک تکه کاغذ سفید را با لبه سطل حلبی خراش دهید. هر چه علامت روشن تر باشد خلوص بالاتر است. علامت تیره تر نشان دهنده محتوای سرب بالاتر است.

II. روش های تست حرفه ای و دقیق

1. تست ابزار: یک طیف سنج فلورسانس XRF قابل حمل می تواند به طور مستقیم و سریع محتوای قلع خاص را با دقت بالا تعیین کند.

2. تیتراسیون شیمیایی: در آزمایشگاه، نمونه قلع را در اسید هیدروکلریک و پراکسید هیدروژن حل می کنند و سپس با استفاده از روش یدومتری یدات پتاسیم تیتر می شوند تا محتوای قلع به طور دقیق محاسبه شود.

3. تأیید نقطه ذوب: قلع خالص دارای نقطه ذوب تقریباً 231.9 درجه است. ناخالصی ها به طور قابل توجهی نقطه ذوب را کاهش می دهند، که می تواند از طریق آزمایش گرمایش ارزیابی شود.

در حال حاضر، نیاز به خلوص قابل قبول برای ظروف نگهداری قلع{0} مواد غذایی بیشتر یا مساوی 99٪ است. ظروف حلبی با کیفیت بالا-که در سطح بین المللی شناخته شده و مناسب برای پردازش هستند، خلوصی بین 97 تا 98 درصد دارند. خلوص بیش از حد بالا باعث ایجاد ماده ای می شود که برای پردازش مناسب بسیار نرم است.